Suroosh Sanei دوشنبه 26 تیر 1396 07:00 ب.ظ نظرات ()

آغاز زندگی ستاره و درخشش در آسمان

فرآیند واکنش‌های پروتون ـ پروتون در واقع مرحله‌ سوختن هیدروژن است. طول این فرآیند و سوختن هیدروژن به وزن و جرم ستاره بستگی دارد. در ستارگان عظیم و بزرگ، وزن عظیم ستاره فشار زیادی را به هسته وارد می‌کند و حرارت و دما را بسرعت بالا می‌برند. این ستارگان سنگین بسیار روشن و درخشان هستند. ولی عمر کوتاهی دارند و نسبت به ستارگان کوچک، زندگی کوتاه‌تری دارند.

زمانی که میزان انرژی حاصل از فرآیند سوختن هیدروژن پایان می‌پذیرد، برخوردهای درون ستاره‌ای دوباره آغاز می‌شود و فشار و دما بشدت بالا می‌رود و واکنش‌های هسته‌ای بین هیدروژن و لیتیوم و دیگر فلزات سبک آغاز شده، حرارت و فشار بسیار زیاد تولید می‌شود و این فشار عظیم سبب تبدیل هیدروژن به هلیوم و تبدیل هلیوم به کربن، نیتروژن و اکسیژن می‌شود و این چرخه ادامه می‌یابد تا زمانی که همه‌ هیدروژن سوخته و تمام شود و در این زمان ستاره به بزرگ‌ترین میزان اندازه‌ خود می‌رسد که به آن غول قرمز (Red giant) می‌گویند.

تفاوت زندگی ستاره‌های کوچک و ستاره‌های بزرگ

ستارگان کوچک به ستارگانی گویند که حداکثر اندازه‌ای برابر با نصف خورشید داشته باشند. ستارگان عظیم ستارگانی هستند که حداقل 3 برابر خورشید باشند و گاهی اندازه‌ آنها به 50 برابر خورشید نیز می‌رسند که این تفاوت در اندازه، اولین تفاوت آنهاست. ستاره‌های کوچک و بزرگ تقریبا به یک شکل متولد می‌شوند، زندگی می‌کنند و می‌میرند، اما تفاوت‌هایی نیز با هم دارند. یکی از تفاوت‌ها در طول عمر این ستارگان است. ستارگان کوچک عمر بسیار طولانی‌تری نسبت به ستارگان بزرگ‌تر دارند، به طوری که عمر ستارگان کوچک می‌تواند تا 10 بیلیون سال طول بکشد در حالی که عمر یک ستاره بزرگ در نهایتا می‌تواند حدود میلیون‌ها سال باشد. تفاوت دیگر آن است که وقتی یک ستاره کوچک می‌میرد از آن جرمی سیاه باقی می‌ماند که به آن کوتوله سیاه (Black Dwarf) می‌گویند، در حالی که وقتی ستاره بزرگ می‌میرد تبدیل به ‌یک چاله‌ فضایی ( Black Hole) می‌شود.

تصویر مرتبط